Skip to main content

nadmienićPolish conjugation

to mention, to speak of, to remark//nadˈmjɛ.ɲit͡ɕ//

Aspect partner: nadmieniać

future

3rd person singularnadmieni
3rd person pluralnadmienią

past

3rd person singularnadmienił, nadmieniła, nadmieniło
3rd person pluralnadmienili, nadmieniły
masculine singularnadmieniłem, -(e)m nadmienił, nadmieniłeś, -(e)ś nadmienił
feminine singularnadmieniłam, -(e)m nadmieniła, nadmieniłaś, -(e)ś nadmieniła
neuter singularnadmieniłom, -(e)m nadmieniło, nadmieniłoś, -(e)ś nadmieniło
pluralnadmieniliśmy, -(e)śmy nadmienili, nadmieniłyśmy, -(e)śmy nadmieniły, nadmieniliście, -(e)ście nadmienili, nadmieniłyście, -(e)ście nadmieniły

imperative

3rd person singularniech nadmieni
3rd person pluralniech nadmienią

conditional

3rd person singularnadmieniłby, by nadmienił, nadmieniłaby, by nadmieniła, nadmieniłoby, by nadmieniło
3rd person pluralnadmieniliby, by nadmienili, nadmieniłyby, by nadmieniły
masculine singularnadmieniłbym, bym nadmienił, nadmieniłbyś, byś nadmienił
feminine singularnadmieniłabym, bym nadmieniła, nadmieniłabyś, byś nadmieniła
neuter singularnadmieniłobym, bym nadmieniło, nadmieniłobyś, byś nadmieniło
pluralnadmienilibyśmy, byśmy nadmienili, nadmieniłybyśmy, byśmy nadmieniły, nadmienilibyście, byście nadmienili, nadmieniłybyście, byście nadmieniły

Other forms

  • nadmieniwszyadverbial · anterior · participle
  • nadmieniaćimperfective
  • nadmienićinfinitive
  • nadmienięfuture · singular
  • nadmienimyfuture · plural
  • nadmieniszfuture · singular
  • nadmieniciefuture · plural
  • nadmieni sięfuture · impersonal
  • nadmienionoimpersonal · past
  • nadmieniono byconditional · impersonal
  • niech nadmienięimperative · singular
  • nadmieńmyimperative · plural
  • nadmieńimperative · singular
  • nadmieńcieimperative · plural
  • nadmienionyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • nadmienionaadjectival · feminine · participle · passive · singular