musnąćPolish conjugation
“to dab”//ˈmus.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: muskać
future
| 3rd person singular | muśnie |
|---|---|
| 3rd person plural | musną |
past
| 3rd person singular | musnął, musnęła, musnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | musnęli, musnęły |
| masculine singular | musnąłem, -(e)m musnął, musnąłeś, -(e)ś musnął |
| feminine singular | musnęłam, -(e)m musnęła, musnęłaś, -(e)ś musnęła |
| neuter singular | musnęłom, -(e)m musnęło, musnęłoś, -(e)ś musnęło |
| plural | musnęliśmy, -(e)śmy musnęli, musnęłyśmy, -(e)śmy musnęły, musnęliście, -(e)ście musnęli, musnęłyście, -(e)ście musnęły |
imperative
| 3rd person singular | niech muśnie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech musną |
conditional
| 3rd person singular | musnąłby, by musnął, musnęłaby, by musnęła, musnęłoby, by musnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | musnęliby, by musnęli, musnęłyby, by musnęły |
| masculine singular | musnąłbym, bym musnął, musnąłbyś, byś musnął |
| feminine singular | musnęłabym, bym musnęła, musnęłabyś, byś musnęła |
| neuter singular | musnęłobym, bym musnęło, musnęłobyś, byś musnęło |
| plural | musnęlibyśmy, byśmy musnęli, musnęłybyśmy, byśmy musnęły, musnęlibyście, byście musnęli, musnęłybyście, byście musnęły |
Other forms
- muskaćimperfective
- musnąćinfinitive
- musnęfuture · singular
- muśniemyfuture · plural
- muśnieszfuture · singular
- muśnieciefuture · plural
- muśnie sięfuture · impersonal
- muśniętoimpersonal · past
- muśnięto byconditional · impersonal
- niech musnęimperative · singular
- muśnijmyimperative · plural
- muśnijimperative · singular
- muśnijcieimperative · plural
- muśniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- muśniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- muśnięteadjectival · neuter · participle · passive · singular