kwiknąćPolish conjugation
“to oink, to squeak”//ˈkfik.nɔɲt͡ɕ//
future
| 3rd person singular | kwiknie |
|---|---|
| 3rd person plural | kwikną |
past
| 3rd person singular | kwiknął, kwiknęła, kwiknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | kwiknęli, kwiknęły |
| masculine singular | kwiknąłem, -(e)m kwiknął, kwiknąłeś, -(e)ś kwiknął |
| feminine singular | kwiknęłam, -(e)m kwiknęła, kwiknęłaś, -(e)ś kwiknęła |
| neuter singular | kwiknęłom, -(e)m kwiknęło, kwiknęłoś, -(e)ś kwiknęło |
| plural | kwiknęliśmy, -(e)śmy kwiknęli, kwiknęłyśmy, -(e)śmy kwiknęły, kwiknęliście, -(e)ście kwiknęli, kwiknęłyście, -(e)ście kwiknęły |
imperative
| 3rd person singular | niech kwiknie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech kwikną |
conditional
| 3rd person singular | kwiknąłby, by kwiknął, kwiknęłaby, by kwiknęła, kwiknęłoby, by kwiknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | kwiknęliby, by kwiknęli, kwiknęłyby, by kwiknęły |
| masculine singular | kwiknąłbym, bym kwiknął, kwiknąłbyś, byś kwiknął |
| feminine singular | kwiknęłabym, bym kwiknęła, kwiknęłabyś, byś kwiknęła |
| neuter singular | kwiknęłobym, bym kwiknęło, kwiknęłobyś, byś kwiknęło |
| plural | kwiknęlibyśmy, byśmy kwiknęli, kwiknęłybyśmy, byśmy kwiknęły, kwiknęlibyście, byście kwiknęli, kwiknęłybyście, byście kwiknęły |
Other forms
- kwiczećimperfective
- kwikaćimperfective
- kwiknąćinfinitive
- kwiknęfuture · singular
- kwikniemyfuture · plural
- kwiknieszfuture · singular
- kwiknieciefuture · plural
- kwiknie sięfuture · impersonal
- kwikniętoimpersonal · past
- kwiknięto byconditional · impersonal
- niech kwiknęimperative · singular
- kwiknijmyimperative · plural
- kwiknijimperative · singular
- kwiknijcieimperative · plural
- kwiknąwszyadverbial · anterior · participle
- kwiknięcienoun-from-verb