kiwnąćPolish conjugation

to beckon, to noddle, to bob//ˈkiv.nɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: kiwać

future

3rd person singularkiwnie
3rd person pluralkiwną

past

3rd person singularkiwnął, kiwnęła, kiwnęło
3rd person pluralkiwnęli, kiwnęły
masculine singularkiwnąłem, -(e)m kiwnął, kiwnąłeś, -(e)ś kiwnął
feminine singularkiwnęłam, -(e)m kiwnęła, kiwnęłaś, -(e)ś kiwnęła
neuter singularkiwnęłom, -(e)m kiwnęło, kiwnęłoś, -(e)ś kiwnęło
pluralkiwnęliśmy, -(e)śmy kiwnęli, kiwnęłyśmy, -(e)śmy kiwnęły, kiwnęliście, -(e)ście kiwnęli, kiwnęłyście, -(e)ście kiwnęły

imperative

3rd person singularniech kiwnie
3rd person pluralniech kiwną

conditional

3rd person singularkiwnąłby, by kiwnął, kiwnęłaby, by kiwnęła, kiwnęłoby, by kiwnęło
3rd person pluralkiwnęliby, by kiwnęli, kiwnęłyby, by kiwnęły
masculine singularkiwnąłbym, bym kiwnął, kiwnąłbyś, byś kiwnął
feminine singularkiwnęłabym, bym kiwnęła, kiwnęłabyś, byś kiwnęła
neuter singularkiwnęłobym, bym kiwnęło, kiwnęłobyś, byś kiwnęło
pluralkiwnęlibyśmy, byśmy kiwnęli, kiwnęłybyśmy, byśmy kiwnęły, kiwnęlibyście, byście kiwnęli, kiwnęłybyście, byście kiwnęły

Other forms

  • kiwaćimperfective
  • kiwnąćinfinitive
  • kiwnęfuture · singular
  • kiwniemyfuture · plural
  • kiwnieszfuture · singular
  • kiwnieciefuture · plural
  • kiwnie sięfuture · impersonal
  • kiwniętoimpersonal · past
  • kiwnięto byconditional · impersonal
  • niech kiwnęimperative · singular
  • kiwnijmyimperative · plural
  • kiwnijimperative · singular
  • kiwnijcieimperative · plural
  • kiwniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • kiwniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • kiwnięteadjectival · neuter · participle · passive · singular