Skip to main content

dostąpićPolish conjugation

to deserve, to earn, to merit//dɔˈstɔm.pit͡ɕ//

Aspect partner: dostępować

future

3rd person singulardostąpi
3rd person pluraldostąpią

past

3rd person singulardostąpił, dostąpiła, dostąpiło
3rd person pluraldostąpili, dostąpiły
masculine singulardostąpiłem, -(e)m dostąpił, dostąpiłeś, -(e)ś dostąpił
feminine singulardostąpiłam, -(e)m dostąpiła, dostąpiłaś, -(e)ś dostąpiła
neuter singulardostąpiłom, -(e)m dostąpiło, dostąpiłoś, -(e)ś dostąpiło
pluraldostąpiliśmy, -(e)śmy dostąpili, dostąpiłyśmy, -(e)śmy dostąpiły, dostąpiliście, -(e)ście dostąpili, dostąpiłyście, -(e)ście dostąpiły

imperative

3rd person singularniech dostąpi
3rd person pluralniech dostąpią

conditional

3rd person singulardostąpiłby, by dostąpił, dostąpiłaby, by dostąpiła, dostąpiłoby, by dostąpiło
3rd person pluraldostąpiliby, by dostąpili, dostąpiłyby, by dostąpiły
masculine singulardostąpiłbym, bym dostąpił, dostąpiłbyś, byś dostąpił
feminine singulardostąpiłabym, bym dostąpiła, dostąpiłabyś, byś dostąpiła
neuter singulardostąpiłobym, bym dostąpiło, dostąpiłobyś, byś dostąpiło
pluraldostąpilibyśmy, byśmy dostąpili, dostąpiłybyśmy, byśmy dostąpiły, dostąpilibyście, byście dostąpili, dostąpiłybyście, byście dostąpiły

Other forms

  • dostępowaćimperfective
  • dostąpićinfinitive
  • dostąpięfuture · singular
  • dostąpimyfuture · plural
  • dostąpiszfuture · singular
  • dostąpiciefuture · plural
  • dostąpi sięfuture · impersonal
  • dostąpionoimpersonal · past
  • dostąpiono byconditional · impersonal
  • niech dostąpięimperative · singular
  • dostąpmyimperative · plural
  • dostąpimperative · singular
  • dostąpcieimperative · plural
  • dostąpiwszyadverbial · anterior · participle
  • dostąpienienoun-from-verb