Skip to main content

dorzucićPolish conjugation

to stoke, to feed//dɔˈʐu.t͡ɕit͡ɕ//

Aspect partner: dorzucać

future

3rd person singulardorzuci
3rd person pluraldorzucą

past

3rd person singulardorzucił, dorzuciła, dorzuciło
3rd person pluraldorzucili, dorzuciły
masculine singulardorzuciłem, -(e)m dorzucił, dorzuciłeś, -(e)ś dorzucił
feminine singulardorzuciłam, -(e)m dorzuciła, dorzuciłaś, -(e)ś dorzuciła
neuter singulardorzuciłom, -(e)m dorzuciło, dorzuciłoś, -(e)ś dorzuciło
pluraldorzuciliśmy, -(e)śmy dorzucili, dorzuciłyśmy, -(e)śmy dorzuciły, dorzuciliście, -(e)ście dorzucili, dorzuciłyście, -(e)ście dorzuciły

imperative

3rd person singularniech dorzuci
3rd person pluralniech dorzucą

conditional

3rd person singulardorzuciłby, by dorzucił, dorzuciłaby, by dorzuciła, dorzuciłoby, by dorzuciło
3rd person pluraldorzuciliby, by dorzucili, dorzuciłyby, by dorzuciły
masculine singulardorzuciłbym, bym dorzucił, dorzuciłbyś, byś dorzucił
feminine singulardorzuciłabym, bym dorzuciła, dorzuciłabyś, byś dorzuciła
neuter singulardorzuciłobym, bym dorzuciło, dorzuciłobyś, byś dorzuciło
pluraldorzucilibyśmy, byśmy dorzucili, dorzuciłybyśmy, byśmy dorzuciły, dorzucilibyście, byście dorzucili, dorzuciłybyście, byście dorzuciły

Other forms

  • dorzucaćimperfective
  • dorzucićinfinitive
  • dorzucęfuture · singular
  • dorzucimyfuture · plural
  • dorzuciszfuture · singular
  • dorzuciciefuture · plural
  • dorzuci sięfuture · impersonal
  • dorzuconoimpersonal · past
  • dorzucono byconditional · impersonal
  • niech dorzucęimperative · singular
  • dorzućmyimperative · plural
  • dorzućimperative · singular
  • dorzućcieimperative · plural
  • dorzuconyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • dorzuconaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • dorzuconeadjectival · neuter · participle · passive · singular