dźwignąćPolish conjugation
“to lift”//ˈd͡ʑviɡ.nɔɲt͡ɕ/ | /ˈd͡ʑviɡ.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: dźwigać
future
| 3rd person singular | dźwignie |
|---|---|
| 3rd person plural | dźwigną |
past
| 3rd person singular | dźwignął, dźwignęła, dźwignęło |
|---|---|
| 3rd person plural | dźwignęli, dźwignęły |
| masculine singular | dźwignąłem, -(e)m dźwignął, dźwignąłeś, -(e)ś dźwignął |
| feminine singular | dźwignęłam, -(e)m dźwignęła, dźwignęłaś, -(e)ś dźwignęła |
| neuter singular | dźwignęłom, -(e)m dźwignęło, dźwignęłoś, -(e)ś dźwignęło |
| plural | dźwignęliśmy, -(e)śmy dźwignęli, dźwignęłyśmy, -(e)śmy dźwignęły, dźwignęliście, -(e)ście dźwignęli, dźwignęłyście, -(e)ście dźwignęły |
imperative
| 3rd person singular | niech dźwignie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech dźwigną |
conditional
| 3rd person singular | dźwignąłby, by dźwignął, dźwignęłaby, by dźwignęła, dźwignęłoby, by dźwignęło |
|---|---|
| 3rd person plural | dźwignęliby, by dźwignęli, dźwignęłyby, by dźwignęły |
| masculine singular | dźwignąłbym, bym dźwignął, dźwignąłbyś, byś dźwignął |
| feminine singular | dźwignęłabym, bym dźwignęła, dźwignęłabyś, byś dźwignęła |
| neuter singular | dźwignęłobym, bym dźwignęło, dźwignęłobyś, byś dźwignęło |
| plural | dźwignęlibyśmy, byśmy dźwignęli, dźwignęłybyśmy, byśmy dźwignęły, dźwignęlibyście, byście dźwignęli, dźwignęłybyście, byście dźwignęły |
Other forms
- dźwigaćimperfective
- dźwignąćinfinitive
- dźwignęfuture · singular
- dźwigniemyfuture · plural
- dźwignieszfuture · singular
- dźwignieciefuture · plural
- dźwignie sięfuture · impersonal
- dźwigniętoimpersonal · past
- dźwignięto byconditional · impersonal
- niech dźwignęimperative · singular
- dźwignijmyimperative · plural
- dźwignijimperative · singular
- dźwignijcieimperative · plural
- dźwigniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- dźwigniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- dźwignięteadjectival · neuter · participle · passive · singular