dźgnąćPolish conjugation
“to stab, to jab, to prod”//ˈd͡ʑɡnɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: dźgać
future
| 3rd person singular | dźgnie |
|---|---|
| 3rd person plural | dźgną |
past
| 3rd person singular | dźgnął, dźgnęła, dźgnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | dźgnęli, dźgnęły |
| masculine singular | dźgnąłem, -(e)m dźgnął, dźgnąłeś, -(e)ś dźgnął |
| feminine singular | dźgnęłam, -(e)m dźgnęła, dźgnęłaś, -(e)ś dźgnęła |
| neuter singular | dźgnęłom, -(e)m dźgnęło, dźgnęłoś, -(e)ś dźgnęło |
| plural | dźgnęliśmy, -(e)śmy dźgnęli, dźgnęłyśmy, -(e)śmy dźgnęły, dźgnęliście, -(e)ście dźgnęli, dźgnęłyście, -(e)ście dźgnęły |
imperative
| 3rd person singular | niech dźgnie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech dźgną |
conditional
| 3rd person singular | dźgnąłby, by dźgnął, dźgnęłaby, by dźgnęła, dźgnęłoby, by dźgnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | dźgnęliby, by dźgnęli, dźgnęłyby, by dźgnęły |
| masculine singular | dźgnąłbym, bym dźgnął, dźgnąłbyś, byś dźgnął |
| feminine singular | dźgnęłabym, bym dźgnęła, dźgnęłabyś, byś dźgnęła |
| neuter singular | dźgnęłobym, bym dźgnęło, dźgnęłobyś, byś dźgnęło |
| plural | dźgnęlibyśmy, byśmy dźgnęli, dźgnęłybyśmy, byśmy dźgnęły, dźgnęlibyście, byście dźgnęli, dźgnęłybyście, byście dźgnęły |
Other forms
- dźgaćimperfective
- dźgnąćinfinitive
- dźgnęfuture · singular
- dźgniemyfuture · plural
- dźgnieszfuture · singular
- dźgnieciefuture · plural
- dźgnie sięfuture · impersonal
- dźgniętoimpersonal · past
- dźgnięto byconditional · impersonal
- niech dźgnęimperative · singular
- dźgnijmyimperative · plural
- dźgnijimperative · singular
- dźgnijcieimperative · plural
- dźgniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- dźgniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- dźgnięteadjectival · neuter · participle · passive · singular