cofnąćPolish conjugation

to withdraw (to pull back)//ˈt͡sɔf.nɔɲt͡ɕ//

Aspect partner: cofać

future

3rd person singularcofnie
3rd person pluralcofną

past

3rd person singularcofnął, cofnęła, cofnęło
3rd person pluralcofnęli, cofnęły
masculine singularcofnąłem, -(e)m cofnął, cofnąłeś, -(e)ś cofnął
feminine singularcofnęłam, -(e)m cofnęła, cofnęłaś, -(e)ś cofnęła
neuter singularcofnęłom, -(e)m cofnęło, cofnęłoś, -(e)ś cofnęło
pluralcofnęliśmy, -(e)śmy cofnęli, cofnęłyśmy, -(e)śmy cofnęły, cofnęliście, -(e)ście cofnęli, cofnęłyście, -(e)ście cofnęły

imperative

3rd person singularniech cofnie
3rd person pluralniech cofną

conditional

3rd person singularcofnęłaby, by cofnęła, cofnęłoby, by cofnęło, cofnąłby, by cofnął
3rd person pluralcofnęliby, by cofnęli, cofnęłyby, by cofnęły
masculine singularcofnąłbym, bym cofnął, cofnąłbyś, byś cofnął
feminine singularcofnęłabym, bym cofnęła, cofnęłabyś, byś cofnęła
neuter singularcofnęłobym, bym cofnęło, cofnęłobyś, byś cofnęło
pluralcofnęlibyśmy, byśmy cofnęli, cofnęłybyśmy, byśmy cofnęły, cofnęlibyście, byście cofnęli, cofnęłybyście, byście cofnęły

Other forms

  • cofnięto byconditional · impersonal
  • niech cofnęimperative · singular
  • cofnijmyimperative · plural
  • cofnijimperative · singular
  • cofnijcieimperative · plural
  • cofniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
  • cofniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
  • cofnięteadjectival · neuter · participle · passive · singular
  • cofnięciadjectival · participle · passive · plural · virile
  • cofnięteadjectival · nonvirile · participle · passive · plural
  • cofnąwszyadverbial · anterior · participle
  • cofnięcienoun-from-verb
  • cafnąćalternative
  • cofaćimperfective
  • cofnąćinfinitive
  • cofnęfuture · singular