burknąćPolish conjugation
“to mutter, to grumble, to say something with a bad mood”//ˈburk.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: burczeć
future
| 3rd person singular | burknie |
|---|---|
| 3rd person plural | burkną |
past
| 3rd person singular | burknął, burknęła, burknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | burknęli, burknęły |
| masculine singular | burknąłem, -(e)m burknął, burknąłeś, -(e)ś burknął |
| feminine singular | burknęłam, -(e)m burknęła, burknęłaś, -(e)ś burknęła |
| neuter singular | burknęłom, -(e)m burknęło, burknęłoś, -(e)ś burknęło |
| plural | burknęliśmy, -(e)śmy burknęli, burknęłyśmy, -(e)śmy burknęły, burknęliście, -(e)ście burknęli, burknęłyście, -(e)ście burknęły |
imperative
| 3rd person singular | niech burknie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech burkną |
conditional
| 3rd person singular | burknąłby, by burknął, burknęłaby, by burknęła, burknęłoby, by burknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | burknęliby, by burknęli, burknęłyby, by burknęły |
| masculine singular | burknąłbym, bym burknął, burknąłbyś, byś burknął |
| feminine singular | burknęłabym, bym burknęła, burknęłabyś, byś burknęła |
| neuter singular | burknęłobym, bym burknęło, burknęłobyś, byś burknęło |
| plural | burknęlibyśmy, byśmy burknęli, burknęłybyśmy, byśmy burknęły, burknęlibyście, byście burknęli, burknęłybyście, byście burknęły |
Other forms
- burknijmyimperative · plural
- burknijimperative · singular
- burknijcieimperative · plural
- burknąwszyadverbial · anterior · participle
- burknięcienoun-from-verb
- burczećimperfective
- burknąćinfinitive
- burknęfuture · singular
- burkniemyfuture · plural
- burknieszfuture · singular
- burknieciefuture · plural
- burknie sięfuture · impersonal
- burkniętoimpersonal · past
- burknięto byconditional · impersonal
- niech burknęimperative · singular