beknąćPolish conjugation
“to burp (emit a burp), to belch”//ˈbɛk.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: bekać
future
| 3rd person singular | beknie |
|---|---|
| 3rd person plural | bekną |
past
| 3rd person singular | beknął, beknęła, beknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | beknęli, beknęły |
| masculine singular | beknąłem, -(e)m beknął, beknąłeś, -(e)ś beknął |
| feminine singular | beknęłam, -(e)m beknęła, beknęłaś, -(e)ś beknęła |
| neuter singular | beknęłom, -(e)m beknęło, beknęłoś, -(e)ś beknęło |
| plural | beknęliśmy, -(e)śmy beknęli, beknęłyśmy, -(e)śmy beknęły, beknęliście, -(e)ście beknęli, beknęłyście, -(e)ście beknęły |
imperative
| 3rd person singular | niech beknie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech bekną |
conditional
| 3rd person singular | beknąłby, by beknął, beknęłaby, by beknęła, beknęłoby, by beknęło |
|---|---|
| 3rd person plural | beknęliby, by beknęli, beknęłyby, by beknęły |
| masculine singular | beknąłbym, bym beknął, beknąłbyś, byś beknął |
| feminine singular | beknęłabym, bym beknęła, beknęłabyś, byś beknęła |
| neuter singular | beknęłobym, bym beknęło, beknęłobyś, byś beknęło |
| plural | byście beknęli, beknęłybyście, byście beknęły, beknęlibyśmy, byśmy beknęli, beknęłybyśmy, byśmy beknęły, beknęlibyście |
Other forms
- beknięto byconditional · impersonal
- niech beknęimperative · singular
- beknijmyimperative · plural
- beknijimperative · singular
- beknijcieimperative · plural
- beknąwszyadverbial · anterior · participle
- beknięcienoun-from-verb
- bekaćimperfective
- beknąćinfinitive
- beknęfuture · singular
- bekniemyfuture · plural
- beknieszfuture · singular
- beknieciefuture · plural
- beknie sięfuture · impersonal
- bekniętoimpersonal · past