świsnąćPolish conjugation
“to swish, to whistle, to whiz (to move in such a way as to make a whistling sound)”//ˈɕfis.nɔɲt͡ɕ//
Aspect partner: świstać
future
| 3rd person singular | świśnie |
|---|---|
| 3rd person plural | świsną |
past
| 3rd person singular | świsnął, świsnęła, świsnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | świsnęli, świsnęły |
| masculine singular | świsnąłem, -(e)m świsnął, świsnąłeś, -(e)ś świsnął |
| feminine singular | świsnęłam, -(e)m świsnęła, świsnęłaś, -(e)ś świsnęła |
| neuter singular | świsnęłom, -(e)m świsnęło, świsnęłoś, -(e)ś świsnęło |
| plural | świsnęliśmy, -(e)śmy świsnęli, świsnęłyśmy, -(e)śmy świsnęły, świsnęliście, -(e)ście świsnęli, świsnęłyście, -(e)ście świsnęły |
imperative
| 3rd person singular | niech świśnie |
|---|---|
| 3rd person plural | niech świsną |
conditional
| 3rd person singular | świsnąłby, by świsnął, świsnęłaby, by świsnęła, świsnęłoby, by świsnęło |
|---|---|
| 3rd person plural | świsnęliby, by świsnęli, świsnęłyby, by świsnęły |
| masculine singular | świsnąłbyś, byś świsnął, świsnąłbym, bym świsnął |
| feminine singular | świsnęłabyś, świsnęłabym, bym świsnęła, byś świsnęła |
| neuter singular | świsnęłobym, bym świsnęło, świsnęłobyś, byś świsnęło |
| plural | świsnęlibyśmy, byśmy świsnęli, świsnęłybyśmy, byśmy świsnęły, świsnęlibyście, byście świsnęli, świsnęłybyście, byście świsnęły |
Other forms
- świstaćimperfective
- świsnąćinfinitive
- świsnęfuture · singular
- świśniemyfuture · plural
- świśnieszfuture · singular
- świśnieciefuture · plural
- świśnie sięfuture · impersonal
- świśniętoimpersonal · past
- świśnięto byconditional · impersonal
- niech świsnęimperative · singular
- świśnijmyimperative · plural
- świśnijimperative · singular
- świśnijcieimperative · plural
- świśniętyadjectival · masculine · participle · passive · singular
- świśniętaadjectival · feminine · participle · passive · singular
- świśnięteadjectival · neuter · participle · passive · singular