zasoutěžitCzech conjugation
“to compete”/[ˈzasou̯cɛʒɪt]/
Aspect partner: soutěžit
present
| 1st person singular | zasoutěžím |
|---|---|
| 2nd person singular | zasoutěžíš |
| 3rd person singular | zasoutěží |
| 1st person plural | zasoutěžíme |
| 2nd person plural | zasoutěžíte |
| 3rd person plural | zasoutěží |
past
| masculine singular | zasoutěživ |
|---|---|
| feminine singular | zasoutěživši |
imperative
| 2nd person singular | zasoutěž |
|---|---|
| 1st person plural | zasoutěžme |
| 2nd person plural | zasoutěžte |
Other forms
- soutěžitimperfective
- zasoutěžitinfinitive
- zasoutěžitiinfinitive
- zasoutěženínoun-from-verb
- zasoutěživšepast · plural
- The verb zasoutěžit does not have present tense and the present forms are used to express future only.