ujistitCzech conjugation
“to assure (to assert the truth of a statement)”/[ˈujɪscɪt]/
Aspect partner: ujišťovat
present
| 1st person singular | ujistím |
|---|---|
| 2nd person singular | ujistíš |
| 3rd person singular | ujistí |
| 1st person plural | ujistíme |
| 2nd person plural | ujistíte |
| 3rd person plural | ujistí |
past
| masculine singular | ujistiv |
|---|---|
| feminine singular | ujistivši |
imperative
| 2nd person singular | ujisti, ujisť |
|---|---|
| 1st person plural | ujistěme, ujisťme |
| 2nd person plural | ujistěte, ujisťte |
Other forms
- ujišťovatimperfective
- ujistitinfinitive
- ujistitiinfinitive
- ujištěnínoun-from-verb
- ujistivšepast · plural
- The verb ujistit does not have present tense and the present forms are used to express future only.