tišitCzech conjugation
“to silence”/[ˈcɪʃɪt]/
Aspect partner: utišit
present
| 1st person singular | tiším |
|---|---|
| 2nd person singular | tišíš |
| 3rd person singular | tiší |
| 1st person plural | tišíme |
| 2nd person plural | tišíte |
| 3rd person plural | tiší |
imperative
| 2nd person singular | tiš |
|---|---|
| 1st person plural | tišme |
| 2nd person plural | tište |
Other forms
- utišitperfective
- tišitinfinitive
- tišitiinfinitive
- tišemasculine · present · singular
- tišícfeminine · neuter · present · singular
- tišíceplural · present