snoubitCzech conjugation
“to wed, unite, combine”/[ˈsnou̯bɪt]/
Aspect partner: zasnoubit
present
| 1st person singular | snoubím |
|---|---|
| 2nd person singular | snoubíš |
| 3rd person singular | snoubí |
| 1st person plural | snoubíme |
| 2nd person plural | snoubíte |
| 3rd person plural | snoubí |
imperative
| 2nd person singular | snub |
|---|---|
| 1st person plural | snubme |
| 2nd person plural | snubte |
Other forms
- zasnoubitperfective
- snoubitinfinitive
- snoubitiinfinitive
- snoubenínoun-from-verb
- snouběmasculine · present · singular
- snoubícfeminine · neuter · present · singular
- snoubíceplural · present