Skip to main content

smutnitCzech conjugation

to grieve, to be sad/[ˈsmutɲɪt]/

present

1st person singularsmutním
2nd person singularsmutníš
3rd person singularsmutní
1st person pluralsmutníme
2nd person pluralsmutníte
3rd person pluralsmutní

imperative

2nd person singularsmutni
1st person pluralsmutněme
2nd person pluralsmutněte

Other forms

  • smutnitinfinitive
  • smutnitiinfinitive
  • smutněnínoun-from-verb
  • smutněmasculine · present · singular
  • smutnícfeminine · neuter · present · singular
  • smutníceplural · present