prohřešitCzech conjugation
“to transgress, to offend”/[ˈproɦr̝ɛʃɪt]/
Aspect partner: zhřešit
present
| 1st person singular | prohřeším |
|---|---|
| 2nd person singular | prohřešíš |
| 3rd person singular | prohřeší |
| 1st person plural | prohřešíme |
| 2nd person plural | prohřešíte |
| 3rd person plural | prohřeší |
past
| masculine singular | prohřešiv |
|---|---|
| feminine singular | prohřešivši |
imperative
| 2nd person singular | prohřeš |
|---|---|
| 1st person plural | prohřešme |
| 2nd person plural | prohřešte |
Other forms
- zhřešitimperfective
- prohřešitinfinitive
- prohřešitiinfinitive
- prohřešenínoun-from-verb
- prohřešivšepast · plural
- The verb prohřešit does not have present tense and the present forms are used to express future only.