napadnoutCzech conjugation
“to occur, to strike, to cross (to come to the mind)”/[ˈnapadnou̯t]/
Aspect partner: napadat
present
| 1st person singular | napadnu |
|---|---|
| 2nd person singular | napadneš |
| 3rd person singular | napadne |
| 1st person plural | napadneme |
| 2nd person plural | napadnete |
| 3rd person plural | napadnou |
past
| masculine singular | napadnuv, napad |
|---|---|
| feminine singular | napadnuvši, napadši |
imperative
| 2nd person singular | napadni |
|---|---|
| 1st person plural | napadněme |
| 2nd person plural | napadněte |
Other forms
- napadatimperfective
- napadnoutinfinitive
- napadnoutiinfinitive
- napadenínoun-from-verb
- napadnutínoun-from-verb
- napadnuvšepast · plural
- napadšepast · plural
- The verb napadnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.