napřáhnoutCzech conjugation
“to hold out, to stretch out (a hand in order to hit or grab)”/[ˈnapr̝̊aːɦnou̯t]/
Aspect partner: napřahávat
present
| 1st person singular | napřáhnu |
|---|---|
| 2nd person singular | napřáhneš |
| 3rd person singular | napřáhne |
| 1st person plural | napřáhneme |
| 2nd person plural | napřáhnete |
| 3rd person plural | napřáhnou |
past
| masculine singular | napřáhnuv |
|---|---|
| feminine singular | napřáhnuvši |
imperative
| 2nd person singular | napřáhni |
|---|---|
| 1st person plural | napřáhněme |
| 2nd person plural | napřáhněte |
Other forms
- napřahávatimperfective
- napřáhnoutinfinitive
- napřáhnoutiinfinitive
- napřaženínoun-from-verb
- napřáhnutínoun-from-verb
- napřáhnuvšepast · plural
- The verb napřáhnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.