mociCzech conjugation
“can, be able to”/[ˈmot͡sɪ]/
present
| 1st person singular | mohu, můžu |
|---|---|
| 2nd person singular | můžeš |
| 3rd person singular | může |
| 1st person plural | můžeme |
| 2nd person plural | můžete |
| 3rd person plural | mohou, můžou |
Other forms
- mociinfinitive
- moctinfinitive
- mohamasculine · present · singular
- mohoucfeminine · neuter · present · singular
- mohouceplural · present
- moctalternative