Skip to main content

mítCzech conjugation

“to have”/[ˈmiːt]/

present

1st person singularmám
2nd person singularmáš
3rd person singularmá
1st person pluralmáme
2nd person pluralmáte
3rd person pluralmají

imperative

2nd person singularměj
1st person pluralmějme
2nd person pluralmějte

Other forms

  • mítinfinitive
  • mítiinfinitive
  • jměnínoun-from-verb
  • majemasculine · present · singular
  • majícfeminine · neuter · present · singular
  • majíceplural · present