mínitCzech conjugation
“to intend”/[ˈmiːɲɪt]/
present
| 1st person singular | míním |
|---|---|
| 2nd person singular | míníš |
| 3rd person singular | míní |
| 1st person plural | míníme |
| 2nd person plural | míníte |
| 3rd person plural | míní |
imperative
| 2nd person singular | miň |
|---|---|
| 1st person plural | miňme |
| 2nd person plural | miňte |
Other forms
- mínitinfinitive
- mínitiinfinitive
- míněnínoun-from-verb
- míněmasculine · present · singular
- mínícfeminine · neuter · present · singular
- míníceplural · present