hněvatCzech conjugation
“to anger”/[ˈɦɲɛvat]/
present
| 1st person singular | hněvám |
|---|---|
| 2nd person singular | hněváš |
| 3rd person singular | hněvá |
| 1st person plural | hněváme |
| 2nd person plural | hněváte |
| 3rd person plural | hněvají |
imperative
| 2nd person singular | hněvej |
|---|---|
| 1st person plural | hněvejme |
| 2nd person plural | hněvejte |
Other forms
- hněvatinfinitive
- hněvatiinfinitive
- hněvánínoun-from-verb
- hněvajemasculine · present · singular
- hněvajícfeminine · neuter · present · singular
- hněvajíceplural · present