zvonit
/[ˈzvoɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to ring, toll
Zvoní telefon.
The phone is ringing.
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech zvoniti, from Proto-Slavic *zvoniti.
Forms
- zazvonitperfective
- zvonitinfinitive
- zvonitiinfinitive
- zvoněnínoun-from-verb
- zvonímfirst-person • indicative • singular
- zvonímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zvoňmefirst-person • imperative • plural
- zvoníšindicative • second-person • singular
- zvoníteindicative • plural • second-person
- zvoňimperative • second-person • singular
- zvoňteimperative • plural • second-person
- zvoníindicative • singular • third-person
- zvoníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- zvoněmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- zvonícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- zvoníceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:zvonit, zvoniti
| I | zvoním |
| we | zvoníme |
| you (sg) | zvoníš |
| you (pl) | zvoníte |
| he/she/it | zvoní |
| they | zvoní |
I
zvoním
we
zvoníme
you (sg)
zvoníš
you (pl)
zvoníte
he/she/it
zvoní
they
zvoní