zvítězit
/[ˈzviːcɛzɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to win
Etymology
From z- + vítězit. Compare Polish zwyciężyć.
Forms
- vítězitimperfective
- zvítězitinfinitive
- zvítězitiinfinitive
- zvítěženínoun-from-verb
- zvítězímfirst-person • indicative • singular
- zvítězímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zvítězmefirst-person • imperative • plural
- zvítězíšindicative • second-person • singular
- zvítězíteindicative • plural • second-person
- zvítězimperative • second-person • singular
- zvítězteimperative • plural • second-person
- zvítězíindicative • singular • third-person
- zvítězíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zvítězivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zvítězivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zvítězivšepast • plural
- The verb zvítězit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zvítězit, zvítěziti
| I | zvítězím |
| we | zvítězíme |
| you (sg) | zvítězíš |
| you (pl) | zvítězíte |
| he/she/it | zvítězí |
| they | zvítězí |
I
zvítězím
we
zvítězíme
you (sg)
zvítězíš
you (pl)
zvítězíte
he/she/it
zvítězí
they
zvítězí
Full conjugation of zvítězit →