zoufat
/[ˈzou̯fat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to despair
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech zúfati, from z- + úfati, from Proto-Slavic *upъvati.
Forms
- zazoufatperfective
- zoufatinfinitive
- zoufatiinfinitive
- zoufánínoun-from-verb
- zoufámfirst-person • indicative • singular
- zoufámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zoufejmefirst-person • imperative • plural
- zoufášindicative • second-person • singular
- zoufáteindicative • plural • second-person
- zoufejimperative • second-person • singular
- zoufejteimperative • plural • second-person
- zoufáindicative • singular • third-person
- zoufajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- zoufajemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- zoufajícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- zoufajíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:zoufat, zoufati
| I | zoufám |
| we | zoufáme |
| you (sg) | zoufáš |
| you (pl) | zoufáte |
| he/she/it | zoufá |
| they | zoufají |
I
zoufám
we
zoufáme
you (sg)
zoufáš
you (pl)
zoufáte
he/she/it
zoufá
they
zoufají