znásilnit
/[ˈznaːsɪlɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to rape
Synonyms & related words
Word family
Related words (1)
Etymology
From z- + násilnit.
Forms
- znásilňovatimperfective
- znásilnitinfinitive
- znásilnitiinfinitive
- znásilněnínoun-from-verb
- znásilnímfirst-person • indicative • singular
- znásilnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- znásilněmefirst-person • imperative • plural
- znásilníšindicative • second-person • singular
- znásilníteindicative • plural • second-person
- znásilniimperative • second-person • singular
- znásilněteimperative • plural • second-person
- znásilníindicative • singular • third-person
- znásilníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- znásilnivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- znásilnivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- znásilnivšepast • plural
- The verb znásilnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:znásilnit, znásilniti
| I | znásilním |
| we | znásilníme |
| you (sg) | znásilníš |
| you (pl) | znásilníte |
| he/she/it | znásilní |
| they | znásilní |
I
znásilním
we
znásilníme
you (sg)
znásilníš
you (pl)
znásilníte
he/she/it
znásilní
they
znásilní
Full conjugation of znásilnit →