zkusit
/[ˈskusɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to try, to attempt
Forms
- zkoušetimperfective
- zkusitinfinitive
- zkusitiinfinitive
- zkušenínoun-from-verb
- zkusímfirst-person • indicative • singular
- zkusímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zkusmefirst-person • imperative • plural
- zkusíšindicative • second-person • singular
- zkusíteindicative • plural • second-person
- zkusimperative • second-person • singular
- zkusteimperative • plural • second-person
- zkusíindicative • singular • third-person
- zkusíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zkusivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zkusivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zkusivšepast • plural
- The verb zkusit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zkusit, zkusiti
| I | zkusím |
| we | zkusíme |
| you (sg) | zkusíš |
| you (pl) | zkusíte |
| he/she/it | zkusí |
| they | zkusí |
I
zkusím
we
zkusíme
you (sg)
zkusíš
you (pl)
zkusíte
he/she/it
zkusí
they
zkusí