zatnout
[ˈzatnou̯t]verbCzech
Meanings
- 1to drive, to cut, to sink
Zvedl sekyrku a s chutí ji zaťal do špalku.
He picked up the axe and drove it into the log with zest.
- 2to clench, to flex, to tense
zatnout pěsti/zuby
to clench one's fists/teeth
Já mu zatnu tipec!
I'll fix him!
Conjugation
Infinitivezatnout, zatnouti
Present Indicative
| I | zatnu |
|---|---|
| we | zatneme |
| you (sg) | zatneš |
| you (pl) | zatnete |
| he/she/it | zatne |
| they | zatnou |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | zatněme |
| you (sg) | zatni |
| you (pl) | zatněte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- zatínat
- imperfective
- zatnout
- infinitive
- zatnouti
- infinitive
- zatětí
- noun-from-verb
- zatnutí
- noun-from-verb
- zatnu
- first-person, indicative, singular
- zatneme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- zatněme
- first-person, imperative, plural
- zatneš
- indicative, second-person, singular
- zatnete
- indicative, plural, second-person
- zatni
- imperative, second-person, singular
- zatněte
- imperative, plural, second-person
- zatne
- indicative, singular, third-person
- zatnou
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- -
- masculine, present, singular
- zaťav
- masculine, past, singular
- zatnuv
- masculine, past, singular
- -
- feminine, neuter, present, singular
- zaťavši
- feminine, neuter, past, singular
- zatnuvši
- feminine, neuter, past, singular
- -
- plural, present
- zaťavše
- past, plural
- zatnuvše
- past, plural
- The verb zatnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
- zatít
- alternative
Origin
From Old Czech zatieti. Equivalent to za- + tnout.