zatnout
/[ˈzatnou̯t]/
Czechverb
Definitions
- 1.to drive, to cut, to sink
Zvedl sekyrku a s chutí ji zaťal do špalku.
He picked up the axe and drove it into the log with zest.
- 2.to clench, to flex, to tense
zatnout pěsti/zuby
to clench one's fists/teeth
Já mu zatnu tipec!
I'll fix him!
Etymology
From Old Czech zatieti. Equivalent to za- + tnout.
Forms
- zatínatimperfective
- zatnoutinfinitive
- zatnoutiinfinitive
- zatětínoun-from-verb
- zatnutínoun-from-verb
- zatnufirst-person • indicative • singular
- zatnemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zatněmefirst-person • imperative • plural
- zatnešindicative • second-person • singular
- zatneteindicative • plural • second-person
- zatniimperative • second-person • singular
- zatněteimperative • plural • second-person
- zatneindicative • singular • third-person
- zatnouindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zaťavmasculine • past • singular
- zatnuvmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zaťavšifeminine • neuter • past • singular
- zatnuvšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zaťavšepast • plural
- zatnuvšepast • plural
- The verb zatnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.
- zatítalternative
Conjugation
Infinitive:zatnout, zatnouti
| I | zatnu |
| we | zatneme |
| you (sg) | zatneš |
| you (pl) | zatnete |
| he/she/it | zatne |
| they | zatnou |
I
zatnu
we
zatneme
you (sg)
zatneš
you (pl)
zatnete
he/she/it
zatne
they
zatnou