zanikat
/[ˈzaɲɪkat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to vanish, to perish
Forms
- zaniknoutperfective
- zanikatinfinitive
- zanikatiinfinitive
- -noun-from-verb
- zanikámfirst-person • indicative • singular
- zanikámefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zanikejmefirst-person • imperative • plural
- zanikášindicative • second-person • singular
- zanikáteindicative • plural • second-person
- zanikejimperative • second-person • singular
- zanikejteimperative • plural • second-person
- zanikáindicative • singular • third-person
- zanikajíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zanikajemasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zanikajícfeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zanikaješepast • plural
Conjugation
Infinitive:zanikat, zanikati
| I | zanikám |
| we | zanikáme |
| you (sg) | zanikáš |
| you (pl) | zanikáte |
| he/she/it | zaniká |
| they | zanikají |
I
zanikám
we
zanikáme
you (sg)
zanikáš
you (pl)
zanikáte
he/she/it
zaniká
they
zanikají