zanítit
/[ˈzaɲiːcɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to inflame
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech zanietiti. By surface analysis, za- + nítit.
Forms
- zaněcovatimperfective
- zanítitinfinitive
- zanítitiinfinitive
- -noun-from-verb
- zanítímfirst-person • indicative • singular
- zanítímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zaniťmefirst-person • imperative • plural
- zaněťmefirst-person • imperative • plural
- zanítíšindicative • second-person • singular
- zanítíteindicative • plural • second-person
- zaniťimperative • second-person • singular
- zaněťimperative • second-person • singular
- zaniťteimperative • plural • second-person
- zaněťteimperative • plural • second-person
- zanítíindicative • singular • third-person
- zanítíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zanítivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zanítivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zanítivšepast • plural
- The verb zanítit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zanítit, zanítiti
| I | zanítím |
| we | zanítíme |
| you (sg) | zanítíš |
| you (pl) | zanítíte |
| he/she/it | zanítí |
| they | zanítí |
I
zanítím
we
zanítíme
you (sg)
zanítíš
you (pl)
zanítíte
he/she/it
zanítí
they
zanítí