zamračit
/[ˈzamrat͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to frown
Etymology
From za- + mračit.
Forms
- mračitimperfective
- zamračitinfinitive
- zamračitiinfinitive
- zamračenínoun-from-verb
- zamračímfirst-person • indicative • singular
- zamračímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zamračmefirst-person • imperative • plural
- zamračíšindicative • second-person • singular
- zamračíteindicative • plural • second-person
- zamračimperative • second-person • singular
- zamračteimperative • plural • second-person
- zamračíindicative • singular • third-person
- zamračíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zamračivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zamračivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zamračivšepast • plural
- The verb zamračit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zamračit, zamračiti
| I | zamračím |
| we | zamračíme |
| you (sg) | zamračíš |
| you (pl) | zamračíte |
| he/she/it | zamračí |
| they | zamračí |
I
zamračím
we
zamračíme
you (sg)
zamračíš
you (pl)
zamračíte
he/she/it
zamračí
they
zamračí
Full conjugation of zamračit →