Skip to main content

zamořit

/[ˈzamor̝ɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    to contaminate, to pollute
  2. 2.
    to infest, to inundate
    • Pole byla zamořena plevelem.

      The fields were overrun by weeds.

Synonyms & related words

Etymology

From za- + mořit.

Forms

  • zamořovatimperfective
  • zamořitinfinitive
  • zamořitiinfinitive
  • zamořenínoun-from-verb
  • zamořímfirst-person • indicative • singular
  • zamořímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • zamořmefirst-person • imperative • plural
  • zamoříšindicative • second-person • singular
  • zamoříteindicative • plural • second-person
  • zamořimperative • second-person • singular
  • zamořteimperative • plural • second-person
  • zamoříindicative • singular • third-person
  • zamoříindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • -masculine • present • singular
  • zamořivmasculine • past • singular
  • -feminine • neuter • present • singular
  • zamořivšifeminine • neuter • past • singular
  • -plural • present
  • zamořivšepast • plural
  • The verb zamořit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

Conjugation

Infinitive:zamořit, zamořiti
I
zamořím
we
zamoříme
you (sg)
zamoříš
you (pl)
zamoříte
he/she/it
zamoří
they
zamoří

Full conjugation of zamořit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →