zamilovat
/[ˈzamɪlovat]/
Czechverb
Definitions
- 1.to fall in love
Ale pak se zamiloval do učení.
But then he fell in love with teaching.
Synonyms & related words
Synonyms
Etymology
Inherited from Old Czech zamilovati. By surface analysis, za- + milovat.
Forms
- milovatimperfective
- zamilovatinfinitive
- zamilovatiinfinitive
- zamilovánínoun-from-verb
- zamilujifirst-person • indicative • singular
- zamilujucolloquial • first-person • indicative • singular
- zamilujemefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zamilujmefirst-person • imperative • plural
- zamiluješindicative • second-person • singular
- zamilujeteindicative • plural • second-person
- zamilujimperative • second-person • singular
- zamilujteimperative • plural • second-person
- zamilujeindicative • singular • third-person
- zamilujíindicative • plural • third-person
- zamilujoucolloquial • indicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zamilovavmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zamilovavšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zamilovavšepast • plural
- The verb zamilovat does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zamilovat, zamilovati
| I | zamiluji, zamiluju |
| we | zamilujeme |
| you (sg) | zamiluješ |
| you (pl) | zamilujete |
| he/she/it | zamiluje |
| they | zamilují, zamilujou |
I
zamiluji, zamiluju
we
zamilujeme
you (sg)
zamiluješ
you (pl)
zamilujete
he/she/it
zamiluje
they
zamilují, zamilujou
Full conjugation of zamilovat →