zařadit
/[ˈzar̝aɟɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to remember where somebody or something belongs
Etymology
From za- + řadit.
Forms
- zařazovatimperfective
- zařaditinfinitive
- zařaditiinfinitive
- zařazenínoun-from-verb
- zařadímfirst-person • indicative • singular
- zařadímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- zařaďmefirst-person • imperative • plural
- zařadíšindicative • second-person • singular
- zařadíteindicative • plural • second-person
- zařaďimperative • second-person • singular
- zařaďteimperative • plural • second-person
- zařadíindicative • singular • third-person
- zařadíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- zařadivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- zařadivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- zařadivšepast • plural
- The verb zařadit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:zařadit, zařaditi
| I | zařadím |
| we | zařadíme |
| you (sg) | zařadíš |
| you (pl) | zařadíte |
| he/she/it | zařadí |
| they | zařadí |
I
zařadím
we
zařadíme
you (sg)
zařadíš
you (pl)
zařadíte
he/she/it
zařadí
they
zařadí