vyplnit
/[ˈvɪpl̩ɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to fill in, to fill out, to complete (of a form or questionnaire)
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech vyplniti, from Proto-Slavic *vypьlniti.
Forms
- vyplňovatimperfective
- vyplnitinfinitive
- vyplnitiinfinitive
- vyplněnínoun-from-verb
- vyplnímfirst-person • indicative • singular
- vyplnímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- vyplňmefirst-person • imperative • plural
- vyplníšindicative • second-person • singular
- vyplníteindicative • plural • second-person
- vyplňimperative • second-person • singular
- vyplňteimperative • plural • second-person
- vyplníindicative • singular • third-person
- vyplníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- vyplnivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- vyplnivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- vyplnivšepast • plural
- The verb vyplnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:vyplnit, vyplniti
| I | vyplním |
| we | vyplníme |
| you (sg) | vyplníš |
| you (pl) | vyplníte |
| he/she/it | vyplní |
| they | vyplní |
I
vyplním
we
vyplníme
you (sg)
vyplníš
you (pl)
vyplníte
he/she/it
vyplní
they
vyplní