vynořit
/[ˈvɪnor̝ɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to surface (to rise to the surface)
Ponorka se vynořila.
The submarine surfaced.
Synonyms & related words
Antonyms
Related words (2)
- vynoření
- vynořený
Etymology
From vy- + nořit.
Forms
- vynořovatimperfective
- vynořitinfinitive
- vynořitiinfinitive
- vynořenínoun-from-verb
- vynořímfirst-person • indicative • singular
- vynořímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- vynořmefirst-person • imperative • plural
- vynoříšindicative • second-person • singular
- vynoříteindicative • plural • second-person
- vynořimperative • second-person • singular
- vynořteimperative • plural • second-person
- vynoříindicative • singular • third-person
- vynoříindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- vynořivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- vynořivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- vynořivšepast • plural
- The verb vynořit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:vynořit, vynořiti
| I | vynořím |
| we | vynoříme |
| you (sg) | vynoříš |
| you (pl) | vynoříte |
| he/she/it | vynoří |
| they | vynoří |
I
vynořím
we
vynoříme
you (sg)
vynoříš
you (pl)
vynoříte
he/she/it
vynoří
they
vynoří