vynadat
[ˈvɪnadat]verbCzech
Meanings
- 1to tell someone off
Soused mi vynadal, že prý mu kradu vejce.
My neighbour told me off for allegedly stealing his eggs.
Conjugation
Infinitivevynadat, vynadati
Present Indicative
| I | vynadám |
|---|---|
| we | vynadáme |
| you (sg) | vynadáš |
| you (pl) | vynadáte |
| he/she/it | vynadá |
| they | vynadají |
Present Imperative
| I | - |
|---|---|
| we | vynadejme |
| you (sg) | vynadej |
| you (pl) | vynadejte |
| he/she/it | - |
| they | - |
Forms
- nadávat
- perfective
- vynadat
- infinitive
- vynadati
- infinitive
- -
- noun-from-verb
- vynadám
- first-person, indicative, singular
- vynadáme
- first-person, indicative, plural
- -
- first-person, imperative, singular
- vynadejme
- first-person, imperative, plural
- vynadáš
- indicative, second-person, singular
- vynadáte
- indicative, plural, second-person
- vynadej
- imperative, second-person, singular
- vynadejte
- imperative, plural, second-person
- vynadá
- indicative, singular, third-person
- vynadají
- indicative, plural, third-person
- -
- imperative, singular, third-person
- -
- imperative, plural, third-person
- -
- masculine, present, singular
- vynadav
- masculine, past, singular
- -
- feminine, neuter, present, singular
- vynadavši
- feminine, neuter, past, singular
- -
- plural, present
- vynadavše
- past, plural
- The verb vynadat does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Origin
From vy- + nadat.