vření
/[ˈvr̝ɛɲiː]/
Czechnoun
Definitions
- 1.verbal noun of vřít
Etymology
Inherited from Old Czech vřěnie, from Proto-Slavic *vьrěnьje. Compare Serbo-Croatian врење.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | vření | vření |
| Genitive | vření | vření |
| Dative | vření | vřením |
| Accusative | vření | vření |
| Vocative | vření | vření |
| Locative | vření | vřeních |
| Instrumental | vřením | vřeními |
Nominative
Singular
vření
Plural
vření
Genitive
Singular
vření
Plural
vření
Dative
Singular
vření
Plural
vřením
Accusative
Singular
vření
Plural
vření
Vocative
Singular
vření
Plural
vření
Locative
Singular
vření
Plural
vřeních
Instrumental
Singular
vřením
Plural
vřeními