Skip to main content
Slavonaut

věnovat — Victoria

větvit

[ˈvjɛtvɪt]verbCzech

Meanings

verb
  1. 1
    to branch (to arise from the trunk or a larger branch of a tree)
    • Zde se větví cesta.

      The way branches here.

Conjugation

Infinitivevětvit, větviti

Present Indicative

Ivětvím
wevětvíme
you (sg)větvíš
you (pl)větvíte
he/she/itvětví
theyvětví

Present Imperative

I-
wevětvěme
you (sg)větvi
you (pl)větvěte
he/she/it-
they-

Full conjugation of větvit →

Forms

větvit
infinitive
větviti
infinitive
větvení
noun-from-verb
větvím
first-person, indicative, singular
větvíme
first-person, indicative, plural
-
first-person, imperative, singular
větvěme
first-person, imperative, plural
větvíš
indicative, second-person, singular
větvíte
indicative, plural, second-person
větvi
imperative, second-person, singular
větvěte
imperative, plural, second-person
větví
indicative, singular, third-person
větví
indicative, plural, third-person
-
imperative, singular, third-person
-
imperative, plural, third-person
větvě
masculine, present, singular
-
masculine, past, singular
větvíc
feminine, neuter, present, singular
-
feminine, neuter, past, singular
větvíce
plural, present
-
past, plural

Origin

From větev + -it.