vábit
/[ˈvaːbɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to attract, allure
- 2.to lure
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech vábiti, from Proto-Slavic *vabiti (“to lure”), from Proto-Indo-European *wōb- (> Proto-Balto-Slavic *wōˀb-) or *weh₂b- / *weh₃b-.
Forms
- vábitinfinitive
- vábitiinfinitive
- vábenínoun-from-verb
- vábímfirst-person • indicative • singular
- vábímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- vabmefirst-person • imperative • plural
- váběmefirst-person • imperative • plural
- vábíšindicative • second-person • singular
- vábíteindicative • plural • second-person
- vabimperative • second-person • singular
- vábiimperative • second-person • singular
- vabteimperative • plural • second-person
- váběteimperative • plural • second-person
- vábíindicative • singular • third-person
- vábíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- váběmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- vábícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- vábíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:vábit, vábiti
| I | vábím |
| we | vábíme |
| you (sg) | vábíš |
| you (pl) | vábíte |
| he/she/it | vábí |
| they | vábí |
I
vábím
we
vábíme
you (sg)
vábíš
you (pl)
vábíte
he/she/it
vábí
they
vábí