uvěznit
/[ˈuvjɛzɲɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to imprison
Etymology
From u- + věznit.
Forms
- věznitimperfective
- uvěznitinfinitive
- uvěznitiinfinitive
- uvězněnínoun-from-verb
- uvěznímfirst-person • indicative • singular
- uvěznímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- uvězněmefirst-person • imperative • plural
- uvězníšindicative • second-person • singular
- uvězníteindicative • plural • second-person
- uvězniimperative • second-person • singular
- uvězněteimperative • plural • second-person
- uvězníindicative • singular • third-person
- uvězníindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- uvěznivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- uvěznivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- uvěznivšepast • plural
- The verb uvěznit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:uvěznit, uvězniti
| I | uvězním |
| we | uvězníme |
| you (sg) | uvězníš |
| you (pl) | uvězníte |
| he/she/it | uvězní |
| they | uvězní |
I
uvězním
we
uvězníme
you (sg)
uvězníš
you (pl)
uvězníte
he/she/it
uvězní
they
uvězní