Skip to main content

umožnit

/[ˈumoʒɲɪt]/
Czechverb

Definitions

  1. 1.
    to enable, to make possible

Synonyms & related words

Antonyms
Related words (1)

Etymology

From u- + možný + -it.

Forms

  • umožňovatimperfective
  • umožnitinfinitive
  • umožnitiinfinitive
  • umožněnínoun-from-verb
  • umožnímfirst-person • indicative • singular
  • umožnímefirst-person • indicative • plural
  • -first-person • imperative • singular
  • umožněmefirst-person • imperative • plural
  • umožníšindicative • second-person • singular
  • umožníteindicative • plural • second-person
  • umožniimperative • second-person • singular
  • umožněteimperative • plural • second-person
  • umožníindicative • singular • third-person
  • umožníindicative • plural • third-person
  • -imperative • singular • third-person
  • -imperative • plural • third-person
  • -masculine • present • singular
  • umožnivmasculine • past • singular
  • -feminine • neuter • present • singular
  • umožnivšifeminine • neuter • past • singular
  • -plural • present
  • umožnivšepast • plural
  • The verb umožnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

Conjugation

Infinitive:umožnit, umožniti
I
umožním
we
umožníme
you (sg)
umožníš
you (pl)
umožníte
he/she/it
umožní
they
umožní

Full conjugation of umožnit

Nearby Czech words

Browse the Czech dictionary →