umístit
/[ˈumiːscɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to place. (to put an object or person in a specific location)
- 2.to place. (to earn a given spot in a competition)
Etymology
From u- + místo + -it.
Forms
- umisťovatimperfective
- umístitinfinitive
- umístitiinfinitive
- umístěnínoun-from-verb
- umístímfirst-person • indicative • singular
- umístímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- umístěmefirst-person • imperative • plural
- umisťmefirst-person • imperative • plural
- umístíšindicative • second-person • singular
- umístíteindicative • plural • second-person
- umístiimperative • second-person • singular
- umisťimperative • second-person • singular
- umístěteimperative • plural • second-person
- umisťteimperative • plural • second-person
- umístíindicative • singular • third-person
- umístíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- umístivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- umístivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- umístivšepast • plural
- The verb umístit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:umístit, umístiti
| I | umístím |
| we | umístíme |
| you (sg) | umístíš |
| you (pl) | umístíte |
| he/she/it | umístí |
| they | umístí |
I
umístím
we
umístíme
you (sg)
umístíš
you (pl)
umístíte
he/she/it
umístí
they
umístí