ulovit
/[ˈulovɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to hunt down, to catch, to shoot
Synonyms & related words
Related words (2)
- ulovený
- úlovek
Etymology
Inherited from Old Czech uloviti, from Proto-Slavic *uloviti.
Forms
- ulovitinfinitive
- ulovitiinfinitive
- ulovenínoun-from-verb
- ulovímfirst-person • indicative • singular
- ulovímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- ulovmefirst-person • imperative • plural
- ulovíšindicative • second-person • singular
- ulovíteindicative • plural • second-person
- ulovimperative • second-person • singular
- ulovteimperative • plural • second-person
- ulovíindicative • singular • third-person
- ulovíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- ulovivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- ulovivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- ulovivšepast • plural
- The verb ulovit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:ulovit, uloviti
| I | ulovím |
| we | ulovíme |
| you (sg) | ulovíš |
| you (pl) | ulovíte |
| he/she/it | uloví |
| they | uloví |
I
ulovím
we
ulovíme
you (sg)
ulovíš
you (pl)
ulovíte
he/she/it
uloví
they
uloví