uživit
/[ˈuʒɪvɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to make a living
Etymology
Inherited from Old Czech uživiti, from Proto-Slavic *uživiti.
Forms
- uživitinfinitive
- uživitiinfinitive
- uživenínoun-from-verb
- uživímfirst-person • indicative • singular
- uživímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- uživmefirst-person • imperative • plural
- uživíšindicative • second-person • singular
- uživíteindicative • plural • second-person
- uživimperative • second-person • singular
- uživteimperative • plural • second-person
- uživíindicative • singular • third-person
- uživíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- -masculine • present • singular
- uživivmasculine • past • singular
- -feminine • neuter • present • singular
- uživivšifeminine • neuter • past • singular
- -plural • present
- uživivšepast • plural
- The verb uživit does not have present tense and the present forms are used to express future only.
Conjugation
Infinitive:uživit, uživiti
| I | uživím |
| we | uživíme |
| you (sg) | uživíš |
| you (pl) | uživíte |
| he/she/it | uživí |
| they | uživí |
I
uživím
we
uživíme
you (sg)
uživíš
you (pl)
uživíte
he/she/it
uživí
they
uživí