tlačit
/[ˈtlat͡ʃɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to push
- 2.to jostle (in a crowd)
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech tlačiti, from Proto-Slavic *tolčiti.
Forms
- dotlačitperfective
- přitlačitperfective
- tlačitinfinitive
- tlačitiinfinitive
- tlačenínoun-from-verb
- tlačímfirst-person • indicative • singular
- tlačímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- tlačmefirst-person • imperative • plural
- tlačíšindicative • second-person • singular
- tlačíteindicative • plural • second-person
- tlačimperative • second-person • singular
- tlačteimperative • plural • second-person
- tlačíindicative • singular • third-person
- tlačíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- tlačemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- tlačícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- tlačíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:tlačit, tlačiti
| I | tlačím |
| we | tlačíme |
| you (sg) | tlačíš |
| you (pl) | tlačíte |
| he/she/it | tlačí |
| they | tlačí |
I
tlačím
we
tlačíme
you (sg)
tlačíš
you (pl)
tlačíte
he/she/it
tlačí
they
tlačí