svítit
/[ˈsviːcɪt]/
Czechverb
Definitions
- 1.to shine
Synonyms & related words
Etymology
Inherited from Old Czech svietiti, from Proto-Slavic *světìti. By surface analysis, svět + -it.
Forms
- posvítitperfective
- zasvítitperfective
- svítitinfinitive
- svítitiinfinitive
- svítěnínoun-from-verb
- svítímfirst-person • indicative • singular
- svítímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- sviťmefirst-person • imperative • plural
- svítíšindicative • second-person • singular
- svítíteindicative • plural • second-person
- sviťimperative • second-person • singular
- sviťteimperative • plural • second-person
- svítíindicative • singular • third-person
- svítíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- svítěmasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- svítícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- svítíceplural • present
- -past • plural
Conjugation
Infinitive:svítit, svítiti
| I | svítím |
| we | svítíme |
| you (sg) | svítíš |
| you (pl) | svítíte |
| he/she/it | svítí |
| they | svítí |
I
svítím
we
svítíme
you (sg)
svítíš
you (pl)
svítíte
he/she/it
svítí
they
svítí