spouštět
/[ˈspou̯ʃcɛt]/
Czechverb
Grammatical form
spouštět is the imperfective form of spustit — “to lower, drop (flag, anchor, blind etc)”.
Definitions of spustit verb · [ˈspuscɪt]
Full entry for spustit →- 1.to lower, drop (flag, anchor, blind etc)
- 2.to start up (engine)
- 3.to launch, float (vessel)
- 4.to start
- 5.to start off, go off
Etymology of spustit
From s- + pustit.
Forms
- spustitperfective
- spouštětinfinitive
- spouštětiinfinitive
- spouštěnínoun-from-verb
- spouštímfirst-person • indicative • singular
- spouštímefirst-person • indicative • plural
- -first-person • imperative • singular
- spouštějmefirst-person • imperative • plural
- spouštíšindicative • second-person • singular
- spouštíteindicative • plural • second-person
- spouštějimperative • second-person • singular
- spouštějteimperative • plural • second-person
- spouštíindicative • singular • third-person
- spouštějíindicative • plural • third-person
- spouštíindicative • plural • third-person
- -imperative • singular • third-person
- -imperative • plural • third-person
- spouštějemasculine • present • singular
- -masculine • past • singular
- spouštějícfeminine • neuter • present • singular
- -feminine • neuter • past • singular
- spouštějíceplural • present
- -past • plural
Paradigm of spustit, with spouštět highlighted:
Conjugation
Infinitive:spustit, spustiti
| I | spustím |
| we | spustíme |
| you (sg) | spustíš |
| you (pl) | spustíte |
| he/she/it | spustí |
| they | spustí |
I
spustím
we
spustíme
you (sg)
spustíš
you (pl)
spustíte
he/she/it
spustí
they
spustí